Kendime not:
Dağcıların en çok zorlandıkları an, zirveye ulaşmadan hemen önceki andır.
Doğuma hazırlanırken Vivian da söylemişti sana bunu. “An gelecek, pes etmek isteyeceksiniz. ‘Yeter, istemiyorum, bırakın’ diyeceksiniz” demişti. Ve eklemişti: “İşte o an, bebeğinizi kucağınıza almaya en yakın olduğunuz andır.”
Hakikaten öyle oldu. Deniz’in doğumunda “Yeter, çok yoruldum, yapamıyorum artık” dedin. “Bırakın, orada kalsın, eve gitmek istiyorum” diye ağladın. Ne oldu? İki dakika sonra doktor “ellerini uzat, bebeğini çıkar içinden” dedi sana. O zor andan hemen sonra bebeğin kollarındaydı.
Aynısını ikinci doğumunda da yaşadın. Doktorun “Çok az kaldı, ha gayret” diyordu. Sen inanmıyordun. “Beni rahatlatmak için böyle diyor, kim bilir daha ne kadar sürecek” diye geçirdin içinden. Ama hemen ardından kucakladın bebeğini.
Doğumları geç. Günlük hayata gel. Bir konuda ne zaman zorlansan, ne kadar daha fazla yapamayacağını düşünsen bir süre sonra bir de bakıyorsun ki geride kalmış o olay.
En güncel örneği: “Kesintisiz uykuyu unuttum” diye dert yandın. Ağladın. Ne oldu? Bir iki hafta içinde düzeldi her şey. Şimdi beş saat rahat uyuyorsun kesintisiz. Totonu kırıp erken yatsan daha da uzun uyursun da, yapmıyorsun.
Dağcıların en çok zorlandıkları an, zirveye ulaşmadan hemen önceki andır.
Her alana uygulayabilirsin bunu. Kurumsal hayatta çalışıyor olsaydın üstünde çalıştığın bir projeye… Hayatında sıkıntı yaşadığın, sıkışık olduğun bir döneme… Çocuğuna tuvalet eğitimi veriyorsan ona…
Unutma ki pes etme noktasına geldiğin an, aslında sonuca en yakın olduğun andır. İki tercih yapabilirsin o anda: (1) Daha fazla yapamayacağına kanaat getirip vazgeçebilirsin. (2) O ana kadarki çaban uğruna var gücünle yolu tamamlayabilirsin.
Ama birinci seçeneği tercih edecek olursan neler kaçırdığını hiçbir zaman bilemezsin.
nasıl da ilaç gibi geldi, 15 gündür diyetteyim kilo veremiyorum pes derken dün akşam tartıda 1 kilo noksan gördüm kendimi. neler kaçırmış olacağımı görmek adına bile yola devam…:)
çok güzel bir söz, ne kadar da anlamlı…
Elifcim bu bir türlü uyumak ve uyutmak bilmeyen 1,5 aylik bebegim ne zaman düzene girecek durumu icinde gecerli mi?hic umudum yokta:(
Evet, kesinlikle geçerli.
Elif, süper bir yazı bu. Çok kısa ve çok dolu ! Bu arada Derin'in uyku düzenini nasıl oturttuğundan bahseder misin? Geçenlerde akşam 7-sabah 7 uyuyor demişsin. Utanmasam kıskanacaktım :)) Yatır-kaldır mı sadece? Gece beslenmesini kesmiş miydin öncesinde?Ata diş çıkarma döneminde. Bir yandan da emekleme-ayağa kalkma olayları. Çok uyanmaya başladı geceleri. Geceleri emzirmeye devam ediyorum, belki ondan?
Her zaman 7-7 yapmıyor. Daha doğrusu birkaç kere yaptı.
Yatır-kaldırla kendi kendine uyumaya alıştırdım. Gerisi geldi. Kendi kendine uykuya dalmayı öğrenince, gece uyandığında da sana ihtiyacı olmadan uykuya dönebiliyor.
Gece beslenmesine devam. Uyandığında emziriyorum, ama ne zaman uyandığına bağlı. Öyle saat başı ya da iki saatte bir kalkarsa emzirmiyorum.
Derin'in kilo eksiği olmasaydı gece emzirmezdim. Ancak kilo fakiri olduğu için (ve memeyi bırakmaya yeltendiği için) bırakmak istemiyorum.
Sen de gece memesini kesmeyi bu bağlamda değerlendir bence.
elinize, yüreğinize sağlık. Ne kadar anlamlı, ne kadar moral verici bir yazı 🙂
ne zaman bir konuda bu duyguyu yaşasam bu postu açıp okumam lazım diye aklıma yazdım bundan böyle 🙂 süpersin Blogcu anne
"Gecenin en karanlık anı şafak sökmeden az öncedir."
Victor Hugo
Evet, aynen 🙂
Ne de güzel oldu bu yazı ipeğin geceleri kendi kendine uyumayı istemeyip ağladığı için pes etmek üzere olduğum şu günlerde.. Aylardır uğraşıyorum oysa.. Ama hala aynı.. oda da yanoında olmam lazım şarkı söylemem lazım hatta uykuyu dağıttığı ve yatakda ayağa kalmaya çalıştığı için sabırlı olmam lazım gereken şu günlerde gereçekten çok iyi geldi.. Var mı bu afacanları kendi kendine uyumaya alıştırmanın kolay bir yolu ya?? Gerçekten sınırdayım psikolajim bozuldu resmen 🙁
ben her yazınızın altına size hayranım yazmak istiyorum 🙂 sıkıcı olur muyum? :))
Bence hayır 😉
benim oğlum Denizle yaşıt,ömrü hayatında akşam 7-sabah 7 uyumadı,hala gecede en az 2 kez uyanır,bööö
çok güzel 🙂
karım şu an 4.5 aylık hamile ve içeride başım ağrıyor diye ağlıyor, zaten 1 tane (izin verilen markadan – adını unuttum) ağrı kesici içtiği için başka içmesini engelliyorum, ama şu var ki, kendi başına gelice kötü de, karın ağlarken ve sen hiçbirşey yapamazken daha da kötü.
Offf… Çok üzüldüm şimdi. Neden ağrıdığını bilmiyorum tabii ama açık hava hep iyi geldi bana.
süper bir yazı ilaç gibi benim 22 aylık bir kızım var uyku problemi yaşıyoruz hiç kendi kendine uyumadı hep sallayarak ve bir saat kesintisiz uyuduğunu hatırlamıyorum buda 🙁 bu yazı benim için geçerlimi
ayrıca yazılarınız çok güzel çaresizliğe düştüğüm
de hemen yzılarınıza göz atıyorum