Bu akşamüzeri Derin odasında uyurken, Doğan’la ben de mutfakta yemek hazırlığındayken, Deniz aniden ortadan kayboldu. En son bıraktığımızda salonda oynuyordu, birazdan baktık ki yok… Birden bir ses duymaya başladık salonda… Böyle, televizyon gibi, ama televizyon değil. Bir yerlerde birileri konuşuyor.
Meğer bizim Deniz oğlan babasının telefonunu almış, salondaki koltuğun arkasındaki boşluğa girivermiş, güya bize çaktırmadan Arabalar filmini seyrediyor.
Devekuşu misali…
Cocuklar ortadan kayboldularsa kesin bi anne babanin izin vermedigi bi sey yapiyorlardir zaten:)
süper yaa 🙂 benim de küçükken böyle kendimce gizli olduğunu düşündüğüm köşelerim vardı 🙂
Mekanına bayıldım. Harika.
Çok şeker ya..:)) çocuk orda rahat etti galiba.. bazı çocukllar vardır ya altı bezli tuvaleti yapmak için saklanırlar… bi an onu anımsattı.. bu arada kamera cekimini yapan kimse süper bir cekim olmuş…sessiz ve çaktırmadan cekilmiş,tebrik ediyorumm..
Canları istedi mi nasıl da sessiz, sakin ve sabırlı olurlar 🙂
Çekeni tebrik ederim ben de. Bizimki parkedeki sessiz adımlarımı bile sezip hemen elindekini fırlatıverir bir yere 🙂
Tebrikleri kabul edebilirim, ben çektim videoyu 😉
peki siz sonra onu farkettiğinizi söylediniz mi ona merak ettim.
Babası seslendi. O da önce sesini kıstı, hani çaktırmamak için. Sonra da sırıtarak çıktı koltuğun arkasından 😀
Hahaha ah o koltuk arkalari o kuytu koseler benim de favorimdi cocukken 🙂 bi cocuk ansiklopedim vardi alirdim onu koltugun arkasina gecip guya gizli gizli onu okurdum kendi ozel gizli yerimdi orasi, salondaki koltugun arkasi 🙂 o gunlere gittim bi an, oyle de zevkliydi ki, belli Deniz de bayilmis bu ise :))
Yavrum yaa yazik 🙂