Yalniz

Tasiniyorum,o kadar yorgunum ki.Cok uzuluyorum,insanlar sadece yardim edeyim mi diye sorup hemen sonrasinda hangi gun ne isleri var onu siraliyorlar 😉 yalniziz bu hayatta,bir kez daha cok iyi anladim.kimseye muhtac olmadan yasamayi bilmek mühim…

Bitik

Artık evliliğimi bitirmek istiyorum. Çoktandır düşünüyordum zaten. Çocuğumu neredeyse tek başıma büyüttüm. Babası pek ilgilenmedi. Hep bir işi bir meşguliyeti vardı. İki çocuk annesi gibiyim. Diğerini ben doğurmadım😒. Kendimi bu evlilikte çok yalnız hissediyorum, ilişki adına hiç birşey kalmadı. Artık konuşmak dahi istemiyorum. Çok yakında yapacağım…

Sevgisiz

Kimseyi sevemiyorum. Hiç bir şeye heyecanım yok. Ne ailem ne eşim kimseye bir bağlılık hissetmiyorum. Bir tek kızım var böbreğimi istese veririm ama onun da mesela ileride hayatını kurup gitmesi normal geliyor. Ileride yalnız kalırım diye korkum yok hatta kimseyi istemiyorum.Üstelik çalışmıyorum da. Yaşlanirsam, hasta olursam, parasız kalirsam diye dert etmiyorum. Normal gelmiyor böyle olması.

Tükenmiş anne

İlk çocuğuma cok erken hamile kaldım. Kariyer falan hak getire. Çok istememe rağmen oğlumu bırakıp çalısamadım. 2 yaşına gelince işe başlarım diye hep kendimi erteledim. Oğlum 2 yaşına gelmeden hamile olduğumu öğrendim.plansiz gebelik. Hiç istememe ve hazır olmama rağmen…bi yandan kendi hayallerim. Bir yandan çocuklarıma karşi sorumluluklarım. Ben daha 27 yaşındayım. Bu kadar sorumluk çok fazla.

Misafir

Annesi babasi gelecek uzun kalmaya, neyse artik senin benle ilgilendigin kadar ilgilenirim, yemek, evi derleyip toplayip cay koyar,acarim televizyonu.fazladan muhabbet gonullerini etmemi falan bekleme dedim, ne yapti annembabam sana diyor? E peki,Ben ne yaptim sana?Zaten s.cmislar hayatimizin icine gelmeseler hicd e umrumda olmaz ama agirliyoruz mecbur.