Siz bu satırları okuduğunuz saatlerde biz üç çocuklu ilk transatlantik yolculuğumuzu gerçekleştirmek üzere yola çıkmış olacağız. Geçen sene bu zamanlarda yine benzer bir telaş içinde düşmüştük yollara. Derya karnımdaydı. Kolay bir yolculuktu, çünkü büyükler eh oldukça büyümüşlerdi, yanıma çok bir şey almama bile gerek yoktu, uçaktaki filmler çoğu zaman idare ediyordu onları. Bebe de karnımdaydı, …
Etiket arşivleri: Amerika
Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 28. hafta
Sevgili Blogcu Anne Okurları, Artık resmen üçüncü trimestera girmiş bulunuyorum! Hoşgeldin 28. hafta ve son trimester! Bu haftayla birlikte, (planlı!) son hamileliğimin tadını doyasıya çıkarmayı bırakıp, “Bitsin artık şu hamilelik, bebeğime bir an önce kavuşup, büyütmeye başlayayım!” duygusuna da geçmiş bulunuyorum. Gittikçe büyüyen göbeğimi hala çok seviyorum ama hamileliğin bir kadına 6 ay yettiğini düşünüyorum. …
Okumaya devam et “Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 28. hafta”
Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 26. hafta
Sevgili Blogcu Anne Okurları, Bu hafta “gebelik şekeri” hakkında beni bilgilendirecek olan diyetisyenle ilk buluşmamı gerçekleştirdim. Bir saat süren görüşme sonrası kafamın oldukça karıştığını ve ‘keşke bunlarla hiç uğraşmam gerekmeseydi!’ dediğimi itiraf etmeliyim. Bir kez daha anladım, hayatta en önemli şeyin sağlık olduğunu. Etrafımdan sıkça duyduğum halde, önceden önemsemediğim ve hafife aldığım şeker hastalığının bile …
Okumaya devam et “Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 26. hafta”
Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 24. hafta
Sevgili Blogcu Anne Okurları, Sıcak yaz günleri hızla devam ederken hamileliğimin 6. ayı bitmek üzere bile! Bir yandan doğuma nasılsa daha çok var diye düşünerek kendimi rahatlatıyor, bir yandan da epı topu 4 ay sonra hayatımız ve düzenimiz nasıl da (tepetaklak!) değişecek diye hem meraklanıyor, hem de korkuyorum. İlk hamileliğimde olduğu gibi deneyimsizliğin getirdiği bilinmezlik …
Okumaya devam et “Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 24. hafta”
Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 15. hafta
Sevgili Blogcu Anne Okurları, Bu hafta sizlere yeni evimizden sesleniyorum. Geçen haftaki yazımda, hamileyken taşınmak zor demiştim ya, değiştiriyorum: hem hamile hem de küçük bir çocukla taşınmak çok daha zormuş! Çünkü bir kişinin sürekli, düzeni değiştiği için ayarları bozulan ufaklığı oyalaması ve diğer kişinin de geri kalan tüm işleri halletmesi oldukça yorucu geçti. Neyse ki, …
Okumaya devam et “Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 15. hafta”
Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 14. hafta
Sevgili Blogcu Anne Okurları, Bu hafta oldukça yoğun geçiyor benim için, çünkü biz yine taşınıyoruz. Yine diyorum, çünkü daha önceki taşınmamız sırasında da hamileydim. Her bebek kısmetiyle gelir derler ya, bu taşınmanın sebebi de eşimin iş değişikliği. Sinan’a hamile kaldığımda da ben iş değiştirmiştim. Taşınmak zaten zor bir süreç, bir de üstüne benim hamile olduğum …
Okumaya devam et “Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 14. hafta”
Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 13. hafta
Sevgili Blogcu Anne Okurları, Nihayet ilk 3 ay bittiği için biraz daha rahatladım, mide bulantılarım daha azaldı, dolayısıyla iştahım da yerine geliyor yavaş yavaş. Neredeyse iki saatte bir karnım inanılmaz kazınmaya başlıyor ve hemen bir şeyler yiyemezsem resmen gözüm dönüyor! Bu hamilelikte yemek aşermelerim daha çok, ilkinde yok denecek kadar azdı. Yolda yürürken burnuma alakasız …
Okumaya devam et “Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü, 13. hafta”
Deniz’in İkinci Gebelik Günlüğü
Deniz Turan benim ilk gebe yazarlarımdandı… Arkadaşım Nilü’nün Gebelik Günlüğü‘nden sonra, Blogcu Anne okurları arasından yazmaya başlayan ilk gebe yazarımdı. 2012’de ilk bebeği Sinan’ı beklediği süreci Deniz’in Gebelik Günlüğü’nde paylaşmıştı. Geçen yaz biz San Francisco’ya gittiğimizde Deniz’le bir araya gelmiş, ikinci çocuk konusunu da konuşmuştuk. Yavaş yavaş niyetlendiğini söylemişti o zamanlar… Ve Deniz’in beklediğim e-maili geçen hafta posta …
İstanbul’da turist olmak mı, yaşamak mı?
Amerika’ydayken çalıştığım eski işyerimdeki en eski arkadaşım, 11 yaşındaki oğluyla ziyarete geldi bizi geçen ay. Kendisini görmeyeli 10 seneden fazla olmuştu; oğlanı gördüğümde ise henüz iki aylıktı.
Benim minik, geçimsiz sokak sanatçılarım
Çocuklar insanın içindeki en iyiyi de, en kötüyü de çıkarabilme kapasitesine sahipler… Ya da şöyle ifade edeyim: Annelik insanın içindeki en iyiyi de, en kötüyü de çıkarabilme kapasitesine sahip. En azından benim için.