Hayat zor… Bugün varız, yarın yokuz, kime ne zaman ne olacağı belli değil. Yakınındaki insanlar bir de bakıyorsun ki bir varmış bir yokmuş.
Etiket arşivleri: Ölüm
Fabrika ayarları
Geçtiğimiz hafta aldığımız bir haberle fabrika ayarlarına döndük adeta… Okul yıllarımdan çok yakın arkadaşım Ayşegül’ü kaybettik. Aniden.
Elif’in Gebelik günlüğü, 18. hafta
Cuma gebesi Elif Gaziantep’ten bildirmeye devam ediyor. Elif’in Gebelik Günlüğü’nü buradan takip edebilirsiniz.
Döngü
Derin emziği bıraktı. Anlatacağım, bekliyor. Deniz okumaya daha da hevesleniyor. Bu konuda bir kitap okuyorum. Hatta yazarıyla da söyleşeceğim. Beklemede.
İyiler her zaman kazanmaz mı?
Arkadaşım Ferhan, Deniz’e doğduğundan beri her sene bir NTV yıllığı alıyor. Şimdiye kadar 2006 yılından beri evde NTV’nin bütün yıllıkları birikti. Deniz için büyüdüğünde geri dönüp bakacağı harika bir arşiv oluyor.
Hediye Kitap: Büyük Babam Nasıl Biriydi?
Bu haftaki hediye kitabımız Altın Kitaplar’dan Büyük Babam Nasıl Biriydi?
Büyümek bu demekmiş
Hani çocuklar büyümeye heveslidirler ya… Büyümenin gerçek anlamının ne olduğunu bilseler yine de o kadar hevesli olurlar mı acaba? Bir an önce büyümek isterdim küçükken. Şimdi bakıyorum da, pek matah bir şey değilmiş büyümek… Fazla “gözümde büyütmüşüm.”
Doğurmadığı çocuğun ölümüne ağlayan kişiye ANNE denir
Kimi insan çocuk delisidir. Çocuğu olsun, olmasın, çocuklara düşkündür. Sokakta çocuk görse yanağını okşar, misafirliğe gittiği evde büyükleri bırakıp çocuklarla oynar. Ben o insanlardan biri olmadım. Anne olmadan önce çocukları severdim, ama o kadar. Benim çocuklarla gerçek anlamda iletişim kurabilmem anne olduktan sonra başladı. Kendi çocuklarım olduktan sonra, “çocuk kısmı”yla aramda eksik olan bir köprü …
Okumaya devam et “Doğurmadığı çocuğun ölümüne ağlayan kişiye ANNE denir”
Öncelikler
Annelerin çocukları hakkında şikâyet ettikleri belli başlı konular vardır. Uyku, daha doğrusu uykusuzluk, bunların başında gelir. Yemek bir ikincisidir. Kimi çocuk az yer, kimi çocuk yemek seçer. Velhasıl anneler sürekli yedi, yemedi diye şikâyet eder. Ardından tuvalet eğitimi gelir. O biter, bu sefer anaokulu başlar. Onu ilkokul takip eder. Benim tecrübem şimdilik buraya kadar. Sanırım …
Düğün ve cenaze
Hayat aslında iki olaydan ibaret: Düğün ve cenaze. Uzun süre görmediğin, bir şekilde ilişkinin kesildiği insanlar ya düğünlerde çıkıyorlar karşına, ya da cenazelerde. Düğüne giderken süsleniyor, püsleniyor, normalde olduğundan çok farklı, çok güzel görünmeye çalışıyorsun. Cenazede ise tam tersi, en “olduğun gibi” halinle boy gösteriyorsun. Düğünde başlangıçları kutluyor, senelerdir uzakta olduğun insanlara sarılıp dans ediyor, …