Annelik her zaman tozpembe değil
Çocuklarımızla teknoloji kullanımları konusunda konuşurken konu dönüp dolaşıp bazı arkadaşlarının iPhone bilmemkaçı olduğuna, yok efendim bilmemkimin evinde (kaç çocuk varsa o kadar) iPad olduğuna falan geliyor ve biz, anne baba olarak, zavallı (!) evlatlarımızı bu konuda geri bırakmakla ve onlara haksızlık yapmakla itham ediliyoruz, bizzat kendi evlatlarımız tarafından… Ve onlara diyoruz ki (hem ben, hem …
Okumaya devam et “Gezdim, gördüm, yazdım: Da Vinci ve Berlin”
CommonSense.Com sitesinde yayınlanan bu yazı Ebrar Güldemler tarafından Türkçeleştirildi. *** Günümüzde çocuklar ekran karşısında eskisine oranda daha fazla vakit geçiriyor, küçük yaştakiler dahil. Ancak bu konuda “tam olarak doğru” diyebileceğimiz bir sihirli rakam yok Bundan daha önemlisi, çocukların ekran karşısında geçirdikleri zamanın kalitesi, internet kullanımının aile düzeninize uygun hale gelmesi ve çocuğunuzun ekranla ilişkisini düzenlemek. Ekran zamanının tek …
Okumaya devam et “Çocuklar İçin Ekran Tüketimi Ne Kadar Olmalı?”
London School of Economics Medya ve İletişim Bölümü’nde Sosyal Psikoloji alanında öğretim üyesi olan Sonia Livingstone’ın kaleme aldığı bu yazı Ebrar Güldemler tarafından Türkçeleştirildi. Çocukları ve gençleri içeren konularda 25 yıllık medya araştırmaları deneyimi olan ve EU Kids Online projesinin başındaki Livingstone, Dijital Gelecekte Ebeveynlik araştırma projesini yürütüyor. *** Dijital Göçmenlerin Ötesinde: Dijital Çağda Ebeveynlerin Rolü Ebeveynler …
Geçen hafta HT Hayat‘ın düzenlediği Ekran Nesli (Screenagers) filminden çok kısaca bahsetmiştim. Filmi izlemeye gitmeden hemen önce NY Times’daki şu yazıyı okumuştum. Bu haftaki ‘Pazar çevirisinde’ ona yer vermek istedim (çeviri her zamanki gibi Ebrar Güldemler’e ait). Bizlerin teknolojiyle büyümemiş olması, hayatımızın gittikçe daha önemli bir parçası haline gelen bu unsuru nasıl yöneteceğimiz konusunda endişeli yapıyor bizleri… …
Okumaya devam et “Aşırı ekran tüketimi hakkında ne yapmalı?”
Taa geçen seneydi Deniz’in okulunda bir ‘İnternet ve Teknoloji Bağımlılığı’ semineri düzenlenmişti. Tarihe baktım hatta, 16 Mart 2015’miş. Çok güzel bir seminerdi, pek de güzel notlar almıştım ama bir türlü yazamamıştım. Kaldı mı kalıyor böyle şeyler, gözünde büyütmeyeceksin. Aradan vakit geçti (1 sene!), semineri düzenleyen rehber öğretmen Murat Kantarcıoğlu aynı semineri tekrarladı geçen hafta… Bir …
Kindle’ım geldi, yaşasın! Artık Derya’yı emzirirken rahat rahat kitap okuyabiliyorum, gerçekten çok pratik bir şeymiş. Hemen ilk kitabımı indirdim: The Collapse of Parenting (Ebeveynliğin Yıkılışı). Geçen hafta Huffington Post’ta görmüştüm, Leonard Sax isimli bir doktorun kitabı… İlginç gelen yerleri vardı, indirdim. Ve okumaya başladım. Amerikalı ebeveynleri anlatan bir kitap ancak bize uyarlanabilecek şeyler de var …
Five Nights at Freddy’s diye bir oyun var.MIŞ. Ben de yeni öğrendim. Geçenlerde adını duyunca girip baktım, bir ‘korku’ oyunuymuş bu. Freddy’s diye bir pizzacı varmış, sen de orada gece bekçisi oluyormuşsun, işte oradaki korkunç animatronik hayvanlar bozuluyormuş da sen falan da filan… Deniz bu aralar ‘korkuyorum’ demeye başladı. Yani çocuk kısmının korkması doğal tabii …
Aşağıdaki yazı Ebrar Güldemler tarafından Türkçeleştirilmiştir. *** Cinsiyetleri her ne olursa olsun, çocuklarımızı cinsel eşitlik konusunda eğitmek her zamankinden daha kritik bir önem taşıyor. Geçtiğimiz yıl feminizim için önemli bir yıldı. Çeşitli hashtag’ler ve viral videolar sosyal mecralarda patlak verdi. İçlerinde Emma Watson’ın konuşması ve her gün karşılıştığımız ayrımlardan söz eden paylaşımlar da vardı. Yine …
Bilgisayar oyunlarıyla ilk tanışmam Atari’yle oldu. Amcamın vardı yanlış hatırlamıyorsam, böyle denizaltılı, amiralli mi ne bi oyun vardı sanki… Sağa sola gidip gelen gemiler ve ekranın altından onları vurmaya çalışan şimdi ne olduğunu hatırlamadığım bi şey… Sesi bile kulağımda: Bızt. Bızt. Bızt. Bızt… Sonra oyun hızlanırdı bızt-bızt-bızt… En sonunda gemiler üzerine çökerdi bıztbıztbıztcoooooort. Çok zevkli …
Hafta sonu nihayet bahar geldi İstanbul’a. Sonunda! Öyle olunca tabii parklara bahçelere koştu İstanbul halkı. Dün Moda’da iğne atsan yere düşmüyordu, kesin bilgi! Eh, biz de vurduk tabii kendimizi parklara, bahçelere… Hafta sonunun ilk gününde, nispeten serince bir bahar gününde gittiğimiz bir parkta çocuklar koşturuyorlardı. Yanımda oturan kadının yanına yanaştı oğlu, ‘Anne, eve gidebilir miyiz, …
