Karantinadan mutlu olan bir ben miyim acaba? Eşim evden çalışıyor. Yatak odamız çalışma odası oldu ama olsun. Ne zaman istesem yardıma geliyor. 3 ve 5 yaşında iki çocuğu anaokuluna gönderme sikintim bitti. Evde gayet mutluyuz. Ilk zamanlar çok tv açmıştım ama şimdi düzene girdik. Çok guzel oynuyoruz. Çocuklara rol model olamadım diye hep üzülüyordum ama şimdi evdeler ve ben hep örnek kişi olmaya çalışıyorum. Çocuklar da hiç oynayamadiklari oyuncaklarla doya doya oynuyorlar. Her akşam yarın yapacağımız aktiviteleri planlıyorum. Sıkılan yok. Evin işini de Strese girmeden yapıyorum. Zaman yönetimi derdim yok. Gerginlik yok. Mutluyum ben böyle.